از خودم متنفرم

 

می دونم خیلی بد شدم

تکلیفم با خودم معلوم نیست

نمی تونم تصمیم بگیرم

برام دعا کنید خدا کمکم کنه

می دونم دوباره آخرش چی می شه

احساس می کنم دل همه رو می شکنم

شاید دل منم کسی شکسته که منم...

ظاهرم یه چیزیه، همش می خندم شوخی می کنم شیطونی می کنم اما اون چیزی که

واقعا هستم برعکس...

 

    هرگاه خداوند تو را به لبه پرتگاه برد باز به او اعتماد کن، زیرا یا تو را از پشت خواهد گرفت یا

پرواز را به تو خواهد آموخت

سهراب سپهری

 

 و عشق

 سفر به روشنی اهتزاز خلوت اشیاست .

 و عشق

 صدای فاصله هاست.

 صدای فاصله هایی که

                           غرق ابهامند.

 نه

 صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند

 و با شنیدن یک هیچ می شوند کدر.

 همیشه عاشق تنهاست.

 

بعد از مدتها

 

سلام

بالاخره بعد از یه مدت طولانی اومدم وبلاگم

الان که اومدم تازه می فهمم که چقدر دلم براش تنگ شده بود

دلم برای شما هم خیلی تنگ شده بود

از همتون معذرت می خوام که بهتون سر نزدم

همچنان هیچ اتفاق جدیدی تو زندگی من نیفتاده که خوشحالم کنه

اما امیدوارم که شما روزهای خوبی رو پشت سر گذاشته باشید

از این به بعد سعی می کنم زود به زود بیام

                                      < گاهی دلم برای خودم تنگ می شود >

بدون منظور

 

به نسیمی همه راه به هم می ریزد

                                               کی دل سنگ تو را آه به هم می ریزد

بی خواب شدم

دنیا مثل یک میدان می ماند

هرکسی به دنبال دیگری می دود

غافل از اینکه به دنبال او نیز عده ای در حال دویدنند

پس لحظه ای درنگ کنیم

نگاهی به پشت سر شاید راه حل بهتری باشد

 

لب ها می لرزند . شب می تپد . جنگل نفس می کشد .

پروای چه داری ؟ مرا در شب بازوانت سفر ده

یه روزی قدرمو می دونی که دیره                روزی که کسی سراغت نمی گیره

یه روزی می دونی من چی و کی بودم        روزی که از نبودنم غصه ات می گیره

باشه خوبم از کنارت ساده می رم               با وجود اینکه می دونم می میرم

به خدا قدرمو می دونی یه روزی                 روزی که از تو جدا می شه مسیرم

قدرمو می دونی یه روز                              یادم می افتی شب و روز

صدام تو گوشت می پیچه                          مثل یه آه سینه سوز

حسرت یک لحظه نگاه                              دلتنگ می شی بدجور برام

این روزا دور نیست به خدا                          حتی به خوابت نمیام

یه روزی قدرمو می دونی که دیره                 اسم من از توی لحظه هات نمیره

دیگه نیستم اون شبای پر ستاره                 وقتی که دلت بهونمو می گیره

اما اون روز و خدا کنه نباشم                        نشنوم از رفتن من غصه داری

من می بینم اون شبایی رو که دیگه             واسه گریه شونه هامو کم میاری

 

سلام

 

 تو فکر یک سقفم

 زیر این سقف با تو از گل

 از شب و ستاره می گم

 از تو و از خواستن تو

 می گم و دوباره می گم

 زندگیمو زیر این سقف با تو اندازه می گیرم

 گم می شم تو معنی تو ، معنی تازه می گیرم

 

مارو باش چی فکر می کردیم چی شد!!!

 

مارو باش که فکر می کردیم میشه عاشق بود و موند 

مارو باش که فکر می کردیم میشه از عاشقی خوند

مارو باش یه عمریه از عاشقی دم می زنیم

عمریه که چونه زیاد و از کم می زنیم

مارو باش  مارو باش  مارو باش

چی فکر می کردیم و چی شد

چی میشد اگه دروغ تو لحظه ما جا نداشت

چی میشد اگه دو رنگی هم دیگه معنا نداشت

کاش میشد واسه هوس رفاقتا رو نفروخت

کاش میشد صداقتو رو تن هر آینه دوخت

چرا ما آدما گاهی وقتا خیلی بد می شیم

واسه راه همدیگه خواسته نا خواسته سد می شیم

جای مرهم واسه زخم عاشقا نمک می شیم

هر کی با ما صادقه باهاش پر از کلک می شیم

دلخوش هر کی شدیم تو زرد از آب در اومدش

وقتی دلتنگی بیاد هیشکی نمیاد به دادش

ندونستیم چرا وقتی نوبت ماست دیر میشه

حرفای خوب واسه ما زخم زبون و تیر میشه

شاید اما ندونستیم زندگی چه شکلیه

کی سر کاره کی نیست اصلا دنیا دست کیه

ما به هر حال می پریم بی چشم و دل بی پر و بال

ما به مشکی دلخوشیم دو رنگی ها رو بی خیال

 

 

حق

تا به حال کسی که همیشه ادعای دوست داشتن شما رو داره به حقتون تجاوز کرده. کسی که هر لحظه به موضوعاتی بی ربط و کلیشه ای اشاره می کنه و با خورد کردن اعصاب شما هدفهای خودش رو پیش برده دیدید.

کسی که لحظه ای به قول خودش شما از همه چیز و همه کس مهمترید*! ولی با اعمال خودش از همه کس بیشتر شما رو تحت فشار عصبی قرار می ده چه دیدگاهی از با شما بودن داره.

شما وسیله تخلیه انرژی اون هستید؟ شما برای این شخص این ارزش  را دارید  که اگه از جایی ناراحت باشه شما مسئولیدُ اگه قدرت جواب دادن به کس دیگه را نداشته باشه شما باید تنبیه بشید. این شخص چقدر حق داره.

این شخص به صرف اینکه عاشق شما هست چقدر حق داره. شاید در زندگی شما حقی داشته باشه آیا بر پریشون کردن روان شما هم حق خواهد داشت. آیا باید هر روز زندگی رو بر شما سخت کند.

مگر دوست داشتن چقدر حق ایجاد می کند.  

آیا باید برده این شخص بود. آیا هدفهایتان همه باید در راه او فنا شوند. آیا شما زنده اید تا او از شما مانند ابزاری برای رسیدن به اهداف خود بهره ببرد و شما صرفا یک وسیاه دوست داشتنی برای این شخص باشید.

معنی عشق این است.!!!

بدبختی

هر کی اومد تو زندگیم می بردمش تا آسمون

یه روز می شد رفیق راه فردا برام بلای جون

نمیشه قلب عاشقو به دست هر کسی سپرد

نمی دونم بد میاورد یا چوب سادگیش و می خورد

هر چی که به سرم اومد تقصیر هیچ کسی نبود

هر چی که بود پای خودم تو قصه هام کسی نبود

هیچ کسی عاشقم نشد هیشکی سراغم نیومد

جواب کار خودمه هر چی بلا سرم اومد

 

سلام من بالاخره اومدم

 

نظرتون چیه؟؟؟

                                             گر عشق نباشد به چه کار آید دل!؟

به یاد قدیما

اینو بدون اجازت نوشتم.

  اومده بودم قالب رو درست کتم دیدم خیلی وقته چیزی ننوشتی گفتم بنویسم و برم تا شاید دوباره شروع به نوشتن کنی.

م

سعدی

 

 

        از دشمنان برند شکایت به دوستان

                                                     چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم

داداش مسیح

 

 با تو کبوتر ، پرواز

 عقاب ، اوج

 باد ، رهایی

 شعر ، جنون

 عشق ، تپیدن در خون

 و این من عاشقی را آموخت.

 تا جایی که :

 پرواز کردم تا اوج

 رها شدم در جنون

 و تپیدم در خون

 اصلا نمی دانم !

 عاشقی چیز دیگریست !

 

مریم جعفری آذرمانی

 

 

 

 دنیا پر از سگ است جهان سر به سر سگی ست
 غیر از وفا تمام صفات بشر سگی ست

 

 لبخند و نان به سفره ی امشب نمی رسد

 پایان ماه آمد و خلق پدر سگی ست

 

 از بوی دود و آهن و گِل مست می شود
 در سرزمین من عرق کارگر سگی ست

 

 جنگ و جنون و زلزله؛ مرگ و گرسنگی
 اخبار يك ، سه ، چار، دو ،تهران، خبر سگی ست

 

 آهنگ سگ ترانه ی سگ گوشهای سگ
 این روزها سلیقه ی اهل هنر سگی ست

 

 بار کج نگاه شما بر دلم بس است
 باور کنید زندگی باربر سگی ست

 

 آدم بیا و از سر خط آفریده شو
 دیگر لباس تو به تن هر پدر سگی ست

دیگه دارم دیوونه می شم

 

                                                            و

آری ، ما غنچه یک خوابیم .

- غنچه خواب ؟ آیا می شکفیم ؟

- یک روزی ، بی جنبش برگ .

- اینجا ؟

- نی ، در دره مرگ .

- تاریکی ، تنهایی .

- نی ، خلوت زیبایی .

- به تماشا چه کسی می آید ، چه کسی ما را می بوید ؟

- ...

- و به بادی پر پر ... ؟

- ...

- و  فرودی دیگر ؟

- ...

 

...

 

 

                     زمین باران را صدا می زند ، من تو را 

                      

                         

برای تو...

 

    بده دستاتو به من ،  تا  باورم  شه   پیشمی              

                                                                  می دونم خوب می دونی تو تار و  پود  و  ریشمی

    تو که از دنیا گذشتی ، واسه یک خنده  من

                                                                   چرا من نگذرم از یه پوست و خون ، به اسم تن

    تو  خیالمم  نبود  ،   دوباره  عاشقی    کنم

                                                                   ممنونم   اجازه     دادی   با    تو   زندگی     کنم

    نمی دونم چی بگم  که باورت  شه  جونمی

                                                                    توی  این  کابوس  درد  ،    رویای    مهربونمی

    می دونی  با  تو  پرم  از  شعر  و   ستاره

                                                                  می دونی      بی    تو    لحظه    حرمتی     نداره        

    می دونی    در تو    این    خدا   بوده   که

                                                                   تونسته        گل         عشق       و         بکاره          

 

                                 وقتی  حتی  پیشمی ، دلم  برات  تنگ  می شه   باز

                                عشق  تو ،  تو  لحظه هام  حادثه ساز  و قصه ساز

                                 به جون خودت که بی  تو  از  نفس هم  سیر  میشم

                                 نمی دونم چی می شه  بدجوری  گوشه گیر می شم

  

    ممنونم که بچه بازی هامو طاقت می کنی           هر چقدر  بد  می شم  اما  تو  نجابت   می کنی        

   هر کجای دنیا  باشم با  منی  و   در   منی            نگران   حال   و   روزم   بیشتر  از  خود منی

 

دلم گرفته

 

 دلم گرفته ،

 دلم عجیب گرفته است .

 و هیچ چیز ،

 نه این دقایق خوشبو ، که روی شاخه نارنج می شود خاموش ،

 نه این صداقت حرفی ، که در سکوت میان دو برگ این گل شب بوست ،

 نه ، هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطراف

 نمی رهاند .

 و فکر می کنم

 که این ترنم موزون حزن تا ابد

 شنیده خواهد شد .

 

منم و آرزوی یک لحظه رسیدن به خدا

  تا راحت بشم و آزاد

  تا دردم رو بهش بگم

  تا التماسش کنم که فقط همین یک بار آرزوی من رو برآورده کن:

  حتی اگه برای رسیدن  و گفتن آرزوم بهش مرگ باید بیاد سراغم٬ آرزوی مرگ می کنم.

خدا چرا اون باید اینطوری بشه

این سوال رو ۲ ساله ازت کردم و هنوز جواب ندادی

 

 

  می دونم وقتی که اینو می خونی هزار تا سوال تو ذهنت میاد

ولی بدون الان انقدر نیاز به بودن باهات دارم که تنها جایی که میتونستم خودم رو  برای یک لحظه کنارت حس کنم اینجا بود.

از طرف من - X

آرمان برید

 

                                                            ( راز )

 دو برادر بودند که از بچگی هر وقت رازی داشتند انگشتان دستشان را می بریدند

 و به هم می چسباندند ، به نشانه اینکه این راز همیشه باقی می ماند .

 سالها گذشت و پسرها بزرگ شدند .

 یک روز برادر بزرگ به برادر کوچکش گفت : من یک راز مهم دارم .

 هر دو نشستند و نوک انگشتان دستشان را بریدند و به هم چسباندند.

برادر بزرگ گفت : " من ایدز گرفتم " .

پرستو عوض زاده

 

من دیدم تو را

که

لبخند می زدی به احساس های من

من شنیدم

که

هزار بار می گفتی: دوستت دارم!

من احساس کردم

کاملا احساس کردم

که

دست های لرزانم را گرفتی و ... تابستان شدم!

من دیدم، شنیدم و کاملا احساس کردم ...

من ...

این فلسفه بیدار شدن از خواب، عجیب مرا اذیت می کند!!!

احساس

 

 

    در بزرگسالی احساسم هنوز پستانک می خورد

سهراب سپهری

 

                                                      ( جهنم سرگردان )

شب را نوشیده ام

و بر این شاخه های شکسته می گریم .

مرا تنها گذار

ای چشم تب دار سرگردان !

مرا با  رنج بودن تنها گذار .

مگذار خواب وجودم را پرپر کنم .

مگذار از بالش تاریک تنهایی سر بردارم

و به دامن بی تارو پود رویاها بیاویزم .

سپیدی های فریب

روی ستون های بی سایه رجز می خوانند .

طلسم شکسته خوابم را بنگر

بیهوده به زنجیر مروارید چشمم آویخته .

او را بگو

تپش جهنمی مست !

او را بگو : نسیم سیاه چشمانت را نوشیده ام .

نوشیده ام که پیوسته بی آرامم .

جهنم سر گردان !

مرا تنها گذار .

 

                        

 من   از   هزار   سال     خستگی            از    کنج     زندون    اومدم

 دلم            کویر            غربت             به   عشق    بارون    اومدم

 غرور          تیکه          تیکمو             می خوام   که  مرهم   بذارم

 غصه های        یه        عمرمو            رو    دوش     مردم     بذارم

 من      پی      دست         پاکیم            غبار           قلب         پیرمو

 پاک     کنه      و     رها     کنه            رویاهای                 اسیرمو

 می خوام   که     از    یاد   ببرم            هر   چی    ازم    گرفته   شد

 می خوام     فراموش        بکنم            هر   چی    رشتم    پنبه   شد

 خندهء             تلخ           آدما            همیشه  از   دلخوشی   نیست

 گاهی         شکستن          دلی            کمتر  از   آدمکشی      نیست

 گاهی  دل  اونقدر  تنگ   می شه           که    گریه   هم   کم     میاره

 یه   حرف    خیلی    ساده    هم            گاهی     چقدر    غم     میاره

 بالا     رفتیم     ماست      بودیم           اون    پایینا      دوغ       بود

 قصهء          عشق         ساده           ا نگار   همش    دروغ     بود

                         

آزیتا نژاد محمدی

                                           

   تن سپید جاده

   از سیل گریه آسمان

   همیشه خیس خیس

   و اکنون

   جاده رفیق من شده است

   اما

   بی انتها تر از گذشته

   امروز

   چون روزهای رفته

   آتشفشان چشمانم

   میل فوران دارد

   و اینک

   جاده

   در اشکهای من

   غرق می شود .

  

 

پریا خاضع

 

                                                       ( عاشق )

   نه باران

   نه پرنده

   و نه ...

   کمی عشق با جاده ای کوتاه

   به من می رسد

   زندگی آنقدر بزرگ نیست

   که من نمیرم

   تا تو

   عاشق بمانی .